İçeriğe geç
SınavMod

Türkiye'nin İklimi ve Bitki Örtüsü

Türkiye'de sıcaklık, basınç-rüzgâr ve yağışın dağılışı; sıcaklığı etkileyen faktörler, yerel rüzgârlar, yağış türleri, iklim tipleri ve maki, garig, bozkır, alpin çayır gibi bitki örtülerinin iklimle ilişkisi. KPSS ve MEB-AGS'de sık karıştırılan ayrımlar tek yerde.

  1. 1Özeti oku
  2. 2Testi çöz
  3. 3Yanlışları tekrar et

Konu özeti

Sıcaklık ve onu etkileyen faktörler

  • Enlem: Güneyden kuzeye gidildikçe güneş ışınlarının geliş açısı küçülür, sıcaklık genel olarak azalır.
  • Yükselti: Yükseldikçe sıcaklık düşer (yaklaşık her 200 metrede 1 °C). Örnek: Erzurum, Trabzon'dan güneyde olduğu hâlde kışları çok daha soğuktur.
  • Denizellik–karasallık: Kıyıda günlük ve yıllık sıcaklık farkı az, iç kesimlerde fazladır. Örnek: Samsun'un yıllık sıcaklık farkı Sivas'tan azdır.
  • Bakı: Kuzey Yarım Küre'de güneye bakan yamaçlar güneşi daha dik açıyla alır; kar erken erir, tarım ve yerleşme daha yükseğe çıkar.
  • Kışlar en ılık Akdeniz kıyılarında, en soğuk Doğu Anadolu'nun yüksek kesimlerinde (Erzurum, Kars, Ardahan) geçer; yazın en yüksek sıcaklıklar Güneydoğu Anadolu'da görülür.

Basınç merkezleri

  • Rüzgâr yüksek basınçtan alçak basınca doğru eser; basınç farkı arttıkça hızlanır.
  • Termik basınç yerin ısınıp soğumasıyla, dinamik basınç hava kütlelerinin hareketiyle oluşur.
  • Sibirya yüksek basıncı (termik): Kışın soğuk ve kuru hava getirir; açık havada geceleri ayaz olur, en çok doğu ve iç kesimlerde hissedilir.
  • Basra alçak basıncı (termik): Yazın, özellikle Güneydoğu Anadolu'ya sıcak ve kuru hava getirir.
  • Asor yüksek basıncı ve İzlanda alçak basıncı dinamik kökenlidir. Kışın batıdan ve Akdeniz üzerinden gelen alçak basınç sistemleri (cepheler) Türkiye'ye yağış getirir.

Yerel rüzgârlar

  • Poyraz (kuzeydoğu): Soğuktur; kışın Karadeniz ve Marmara kıyılarına kar getirir.
  • Yıldız (kuzey) ve karayel (kuzeybatı): Soğuk rüzgârlardır; kışın sıcaklığı düşürür.
  • Lodos (güneybatı): Sıcaktır; kışın Marmara'da sıcaklığı yükseltir, karları eritir, denizde fırtına çıkarıp ulaşımı aksatabilir.
  • Keşişleme (güneydoğu): Sıcak ve kurudur. Güneydoğu Anadolu'ya Suriye çöllerinden esen sıcak ve kuru rüzgâra samyeli denir; buharlaşmayı artırır, bitkileri kavurur.
  • Fön: Dağı aşıp inen havanın ısınıp kurumasıdır. Örnek: Doğu Karadeniz'de kışın güneyden fön esince sıcaklık birden yükselir, çığ tehlikesi artar.
  • Meltem: Gündüz denizden karaya, gece karadan denize esen günlük rüzgârdır; Ege'de yazın denizden esen serin meltem imbat diye bilinir.

Nem ve yağış türleri

  • Bağıl nem Karadeniz kıyılarında yüksek, İç ve Güneydoğu Anadolu'da (özellikle yazın) düşüktür.
  • Orografik (yamaç) yağışı: Nemli hava dağ yamacını tırmanıp soğuyunca oluşur. Örnek: Doğu Karadeniz kıyıları, Toroslar'ın denize bakan yamaçları.
  • Konveksiyonel (yükselim) yağışı: Yerden ısınan hava yükselip soğuyunca oluşur. Örnek: İç Anadolu'da ilkbahar sonu ve yaz başında öğleden sonra görülen kırkikindi sağanakları.
  • Cephesel (frontal) yağış: Sıcak ve soğuk hava kütlelerinin karşılaşmasıyla oluşur. Örnek: Türkiye'deki kış yağışlarının büyük bölümü, Akdeniz kıyılarının kış yağmurları.
  • Kar yağışlı gün sayısı ve karın yerde kalma süresi Doğu Anadolu'da en fazla, Akdeniz kıyılarında en azdır.

Yağışın dağılışı: en çok ve en az

  • Genel kural: Kıyılarda ve dağların denize bakan yamaçlarında yağış fazla, iç kesimlerde ve çukur ovalarda azdır.
  • En çok yağış Rize başta olmak üzere Doğu Karadeniz kıyılarına düşer: nemli hava kıyıya paralel yüksek dağlara çarpar.
  • En az yağış alan yerler arasında Konya Ovası–Tuz Gölü çevresi ile Iğdır Ovası bulunur: denizden uzak, çevresi dağlarla çevrili, nemli havaya kapalıdır.
  • Yağış gölgesi: Dağı aşan hava nemini denize bakan yamaçta bırakır, öbür yamaca kurumuş iner. Örnek: Kuzey Anadolu Dağları'nın güney yamaçları kuzey yamaçlarından az yağış alır.

Türkiye'deki iklim tipleri

  • Karadeniz iklimi: Her mevsim yağışlıdır (en yağışlı mevsim çoğunlukla sonbahar); yazlar serin, kışlar ılık, yıllık sıcaklık farkı azdır. Bitki örtüsü nemli ormanlardır.
  • Akdeniz iklimi: Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlıdır; kıyıda kar nadirdir. Bitki örtüsü maki ve kızılçam, yükseklere doğru karaçam, sedir ve köknardır.
  • Karasal iklim: Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlıdır; yıllık sıcaklık farkı fazladır. İç Anadolu'da en çok yağış ilkbaharda düşer, bitki örtüsü bozkırdır; Doğu Anadolu'da kışlar çok uzun ve serttir.
  • Marmara (geçiş) iklimi: Karadeniz, Akdeniz ve karasal iklim arasında geçiştir; kışlar Akdeniz'den soğuk, kar görülür; yaz kuraklığı Akdeniz'deki kadar şiddetli değildir.
  • Geçiş alanları: Göller Yöresi (Isparta, Burdur) Akdeniz'den karasala, Amasya–Tokat çevresi Karadeniz'den karasala geçiş özelliği gösterir; Güneydoğu Anadolu'da Akdeniz ile karasal iklim arası özellikler görülür.
  • Mikroklima: Çevresinden farklı iklim özelliği gösteren küçük alan. Örnek: Artvin'de Çoruh Vadisi'nde zeytin, Iğdır Ovası'nda pamuk yetişmesi.

Bitki örtüsü ve iklimle ilişkisi

  • Orman yeterli yağış ister. Karadeniz'de kayın, gürgen, kestane, kızılağaç ve yükseklerde ladin, köknar, sarıçam; Akdeniz'de kızılçam, karaçam, sedir ve Toros köknarı yaygındır.
  • Maki: Akdeniz ikliminde kızılçam ormanları tahrip edilince gelişen, kışın yaprak dökmeyen, sert yapraklı, boyu birkaç metreyi bulabilen çalılardır: defne, mersin, kocayemiş, zakkum, yabani zeytin.
  • Garig: Makiler de tahrip edilince gelişen, makiden daha kısa ve seyrek bodur çalılardır: kekik, adaçayı, lavanta.
  • Psödomaki (yalancı maki): Karadeniz kıyısında orman tahrip edilince gelişen; kışın yaprak döken ve dökmeyen çalıların karışımıdır (orman gülü, kızılcık, fındık, defne).
  • Bozkır (step): Yağış yetersizliği yüzünden ağaç yetişmeyen yerlerde ilkbaharda yeşerip yazın sararan otlardır (İç, Doğu ve Güneydoğu Anadolu). Ormanı insan eliyle yok edilen yerde oluşan bozkıra antropojen bozkır denir.
  • Alpin çayır: Yüksek dağlarda orman üst sınırının üstünde, kısa yazda yeşeren gür otlardır; yaylacılığı ve büyükbaş hayvancılığı besler. Orman alt sınırını kuraklık, üst sınırını soğuk belirler.

Sık yapılan hatalar

  • Maki mi garig mi? Maki, kızılçam ormanı tahrip edilince gelişir; daha uzun boylu ve sıktır (defne, mersin, kocayemiş). Garig, maki de tahrip edilince gelişir; bodur ve seyrektir (kekik, adaçayı, lavanta). Karadeniz kıyısındaki karışık çalılık ise psödomakidir.
  • Orografik mi cephesel mi? Orografikte havayı yükselten bir dağ yamacıdır (Doğu Karadeniz); cephesel yağışta sıcak ve soğuk iki hava kütlesinin karşılaşmasıdır (Türkiye'nin kış yağışları). Öğleden sonra kısa süren sağanak (kırkikindi) ise konveksiyoneldir.
  • En çok yağış alan yer Rize ve Doğu Karadeniz kıyısıdır; en az yağış alanlar Konya Ovası–Tuz Gölü çevresi ve Iğdır Ovası'dır. 'En sıcak' ile 'en çok yağış'ı karıştırma: yazın en sıcak yer Güneydoğu Anadolu, kışın en ılık yer Akdeniz kıyısıdır.
  • Bozkır ile alpin çayırı karıştırma: İkisi de ağaçsızdır ama bozkırda ağacı engelleyen kuraklık, alpin çayırda soğuktur. Aynı şekilde orman alt sınırını kuraklık, üst sınırını soğuk belirler.
  • Poyraz ile lodosu karıştırma: Poyraz kuzeydoğudan soğuk eser, kar getirir; lodos güneybatıdan sıcak eser, karları eritir. Fön de sıcaklığı yükseltir; onu tanıtan yönü değil, havanın dağdan inerek ısınmasıdır.
  • Denizellik yıllık sıcaklık farkını azaltır, karasallık artırır. Güneyde olmak her zaman sıcak demek değildir: yükselti ve karasallık enlemin etkisini bastırabilir.

Hazırsan şimdi kendini ölç

Her sorudan sonra doğru cevabı ve çözümünü görürsün. Yanlışların, tekrar etmen için defterine eklenir.

Sonraki konu: Hukukun Temel Kavramları

SınavMod'nun özgün içeriğidir. Son kontrol: 9 Kasım 2026 Pazartesi.

Ne tür bir hata gördün?

Hata türü

Adını ya da e-postanı yazma; gerek yok.